Donderdag 22 oktober, 6:05 de wekker gaat. Hop uit bed. Scheren, kleertjes aan, 2 bruine boterhammetjes, fietsje achterop de Peugeot, kusje aan nog slapende vriendin en wegskeurn naar het idyllisch gelegen Herxen. Daar aangekomen in het pikkedonker, collega Gerrit staat al startklaar. Het drupt een klein beetje, volgens de auto was het 7 graden, maar het voelt buiten een stuk kouder aan. Mijn pas nieuwe gekocht lampje van 3 euro gemonteerd en we trap'n hem aan.
Het is 7 uur en het is ongeveer 30km naar Apeldoorn. Eitje. Het lampje blijkt niet zoals gedacht. Goedkoop is duurkoop, blijkt maar weer. Ik zie bijna niets, mijn collega heeft geen lampje. We worden keer op keer verblind door het licht van tegenliggers. Af en toe knallen we samen even het gras in. Toch zit de sfeer erin. Het is allemaal machtig mooi.
Dan het veerpontje bij het Wijheseveer, voor 0,70 over de IJssel. Het deed me iets denken aan Oorlogswinter, alleen was het toen nog kouder en lag er een squad duitsers aan de overkant. Hmm, waarom denk ik nu daar weer aan.
Eenmaal aan de overkant begint het steeds harder te regenen. Regenjasje aan en mooi 'henig' an fietsen. Het is nog te donker om keihard te knallen. Langzaam wordt het nu lichter, langs het kanaal tussen Heerde en Apeldoorn, is het af en toe ietwat gevaarlijk. Druk verkeer. Toch houden we de gang erin, soms zelfs kop over kop.
De enige klim in de route, bij het viaduct over de A50, harken we alles bij elkaar en stoempen we omhoog. Niks niet langzamer rijden. Intussen regent het harder en harder. Als verzopen katjes komen we aan bij CapGemini. Lekker warm binnen, lekker warme douche ook. Een bak choco, nog meer choco. Mn voeten tintelen nog als ik achter
mijn laptop plaatsneem. Gekkenwerk eigenlijk, maar toch ook weer prachtig!
Thursday, October 22, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

2 comments:
Geen gekkenwerk maar natte arbeid was dat vanmorgen. Goed gedoan mannen.
Ha en dan mooi aan het eind van een dag hard werken de natte kleertjes weer aan en dan hup in de stromende regen weer terug naar Zwolle. Een gure wind blaast vol vanuit het noorden en de regen striemt de afgetekende gezichten. Verkleumd worden de laatste kilometers van Wijhe naar Herxen overbrugd. Bij de auto aangekomen is een handdoekje vergeten zodat er met natte kleren in de auto naar Zwolle gekoerst moet worden. Bah... eens maar nooit weer!
Post a Comment